FACELIFT

Wanneer een facelift?

Met het verstrijken van de jaren verliest de huid haar elasticiteit, wordt droger, dunner en gerimpelder.
De huid van de hals is een goede graadmeter voor het verouderingsproces.
Factoren die de veroudering versnellen zijn onder andere intensief en langdurig blootstellen aan zonlicht en fors roken. De mate waarin de huid verouderd is per persoon verschillend.

Bij een facelift worden de te ruime huid of diepe rimpels ter hoogte van de wangen en/ of de hals grotendeels verwijderd waardoor sporen van de tijd op uw gezichtshuid gedeeltelijk zullen verdwijnen.


De operatie

De operatie wordt onder algehele narcose uitgevoerd.
Bij een facelift wordt meestal overmatig of loshangend huid- en nekweefsel verwijderd (zie figuur 1).


Figuur 1. Een patiënt vóór de operatie met diepe rimpels in de wang en loshangende huid aan de voor- en zijkanten van de nek.

De operatie wordt symmetrisch aan beide kanten van het gelaat uitgevoerd. Een gedeelte van het haar wordt voor de operatie weggeschoren. Deze huid wordt grotendeels tijdens de operatie verwijderd, zodat er geen kale plekken zichtbaar blijven. Meestal wordt er een snede gemaakt binnen de haargrens vanuit de slaap langs het oor in een natuurlijke lijn naar de oorlel, uitlopend naar de achterkant van het oor tot in de nek (zie figuur 2).


Figuur 2. Er worden aan elke zijde van het gelaat sneden gemaakt die lopen vanuit de haargrens
bij de slapen naar de achterkant van de oren tot aan de nek.


Figuur 3. Langs de gearceerde zones maakt de chirurg vervolgens de huid los van het onderliggende vet- en spierweefsel.


De snede biedt toegang tot de huid die los is gemaakt van de onderliggende spieren in de gearceerde gebieden. De huid wordt naar boven en naar achteren getrokken bij de slaap. Tevens wordt de huid naar boven en naar achteren getrokken vanuit zowel de voor- als achterkant bij het oor. De overtollige huid wordt vervolgens weggesneden. In sommige gevallen worden vetopeenhopingen onder de kin en nek verwijderd met behulp van liposuctie. Vervolgens worden verslapte spieren en daarmee verbonden bindweefsel (zgn. SMAS-plastiek) verstevigd (zie figuur 4).


Figuur 4. Losse huid wordt naar boven en naar achteren getrokken en overtollige huid wordt verwijderd.

De wond wordt gesloten langs de natuurlijke huidplooien door middel van hechtingen. Bij het uitvoeren van een facelift worden de littekens zo onopvallend mogelijk gemaakt, doch blijven bij iedere operatie onvermijdelijk. De meeste littekens zullen in de loop van de tijd vervagen waardoor ze nauwelijks meer zichtbaar zullen zijn. Het meest zichtbare litteken zit voor het oor en zal met behulp van uw haar eenvoudig te bedekken zijn (zie figuur 5).


Figuur 5. De meeste littekens worden verborgen in de haargrens achter het oor of in de natuurlijke huidplooien.

Na afloop van de operatie wordt er een smal, dun buisje (drain) aan de achterzijde van het oor geplaatst om eventueel bloed, dat zich onder de huid bevindt, af te kunnen voeren. Hierna wordt er een verband aangebracht rond het hoofd (zie figuur 6). Afhankelijk van de omvang van de operatie kan de operatie twee tot vier uur duren.



Figuur 6. Er kan tijdelijk een smal buisje aan de achterkant van het oor worden bevestigd om bloed af te voeren.

Tot slot wordt er een verband aangebracht.


Na de operatie

Na de operatie kan er pijn ontstaan die door het gebruik van pijnstillers goed opgevangen kan worden.
De eerste 24 uur na de operatie moet de patiënt zich zo rustig mogelijk houden. Het hoofd moet iets hoger liggen, door het gebruik van extra kussens kan dit eenvoudig worden bereikt. Wanneer er een drain is achtergelaten wordt deze na een à twee dagen verwijderd. Het verband wordt enkele dagen na de ingreep afgenomen. Wanneer de patiënt in de kliniek is opgenomen mag zij/hij na een tot vier dagen naar huis. Zwellingen en huidverkleuring zijn normaal en zullen binnen enkele weken verdwijnen. Veel patiënten ervaren na de operatie een gevoel van strakheid of gevoelloosheid van het gezicht. De mate waarin dit zich voordoet is sterk verschillend. Het resultaat van een facelift is een natuurlijk, jonger en aantrekkelijker uiterlijk (zie figuur 7).


Figuur 7. De patiënt heeft na de operatie een strakkere, sterkere huid in het gezicht en de nek.

Het genezingsproces is een geleidelijk proces waarin het uiteindelijke resultaat niet eerder zichtbaar is dan op zijn vroegst na zes weken. Het gebruik van make-up mag pas na de verwijdering van de hechtingen worden hervat. Blootstellen aan de zon moet de eerste maanden na de operatie beperkt worden en niet zonder een goede bescherming worden gedaan.


Complicaties

De complicaties die bij een facelift kunnen voorkomen zijn gelukkig zelden ernstig. De meest voorkomende complicatie na de operatie is een bloeduitstorting onder de huid. Meestal verdwijnt deze binnen enkele dagen of weken uit zichzelf. Infectiegevaar en stoornissen in de wondgenezing bestaan bij elke operatie, dus ook bij een facelift. Deze complicaties worden vaker waargenomen bij patiënten die roken! Vier weken voor de operatie dient het roken absoluut gestaakt te worden en mogen er geen acetylsalicylzuur bevattende medicijnen worden gebruikt. Deze stof komt voor in sommige pijnstillende medicijnen zoals onder andere aspirine, acetosal en Ascal.


De gedeelten van de huid die het meest gespannen zijn (achter het oor) zijn iets gevoeliger en leiden soms tot vertraagde wondgenezing ten opzichte van andere gebieden in het gelaat. Hierdoor kan het voorkomen dat het litteken minder mooi wordt of dat er haar uitvalt rondom het litteken. Mocht dit gebeuren dan kan een dergelijk litteken na enkele maanden onder plaatselijke verdoving gecorrigeerd worden. Om dit alles te voorkomen wordt altijd getracht om zo min mogelijk spanning op de
wondranden te brengen bij het aan elkaar hechten van de huid. Hierdoor is het technisch niet altijd mogelijk om de huid zo glad en strak te krijgen als de patiënt misschien had gewenst.

Mensen die willen afvallen dienen pas een facelift te ondergaan wanneer zij het streefgewicht hebben bereikt.

Soms treedt er gedurende enige tijd na een facelift een tijdelijke uitval van de aangezichtszenuw op waardoor bijvoorbeeld de mondhoek enigszins kan gaan hangen. De oorzaak van dit verschijnsel is zwelling en kneuzing van deze zenuw en verdwijnt doorgaans vanzelf.

Een ernstige complicatie is een beschadiging van de zenuw die kan leiden tot verzwakking of uitval van de aangezicht-spieren.

Gelukkig komt dit zelden voor omdat deze zenuw normaliter dieper in het weefsel ligt dan het gebied waar geopereerd wordt.